13 اسفند 1402

سینما و تلویزیون

آخرین مطالب

نگاهی به فیلم اینک بهشت ساخته هانی ابواسعد

حتی اگر از لحاظ سیاسی نخواهید «اینک بهشت» را مورد بررسی قرار دهید، از جنبه هنری و سینمایی نیز این اثر با بهره‌گیری از چرخش‌های هوشمندانه و احساسات در فیلم‌نامه توانسته است هیجان را تا لحظات پایانی در قلب شما به اوج برساند.

زندگی و آثار هانی ابواسعد: از فجر تا اسکار

هانی ابواسعد در سال 1961 در ناصره در سرزمین‌های اشغالی به دنیا آمد. او اگرچه شهروند اسرائیل بود اما همیشه خود را فلسطینی می‌نامید. هانی در سال 1980 برای تحصیل در رشته علوم آیرودینامیک در دانشگاه هارلم به هلند مهاجرت کرد و سپس به مدت 7 سال به عنوان مهندس هواپیما مشغول به کار شد. اما بعد از تماشایی فیلمی از میچل خلیفی تحت تأثیر این فیلم قرار گرفت و به دنبال سینما رفت.

نگاهی به فیلم عروسی رعنا: ازدواج در وقت اضافه

«عروسی رعنا» اولین فیلمی است که نفاق میان فلسطین و اسرائیل را به شیوه‌ای نوین به نمایش می‌گذارد و تماشاگران را متحیر می‌سازد، زیرا این فیلم از سبک‌های معمول دیگر فیلم‌ها که در مورد شرایط زندگی در فلسطین می‌باشند استفاده نمی‌کند.

گفتگو با هانی ابواسعد فیلمساز فلسطینی: فیلم سیاسی می‌سازم

هنر سیاسی است. سیاست برای من مثل علاقه به نوع بشر است. به نظرم مهم‌ترین بخش هنر اشتراک ایده‌ها، احساسات یا افکار با دیگران است. سیاست بخش مهمی از زندگی ماست و هنر بدون سیاست شیوه بیان مسخره ای خواهد بود.

ردیف جلو: یادداشت های ریچارد برودی در نیویورکر (زندگی پی)

سکانس افتتاحیه فیلم سه‌بعدی آنگ لی «زندگی پی» یکی از مایوس‌کننده‌ترین سکانس‌هایی است که در چند وقت اخیر دیده‌ام. در این سکانس حیوانات در محیطی شبیه به طبیعت اما تحت کنترل در حال جست و خیز هستند. باغ‌وحش یا محیطی محافظت‌شده نمایش داده می‌شود که مداخله انسان را مخفی کرده؛ مداخله‌ای که گونه‌های مختلف را از سلاخی و خوردن یکدیگر دور نگه می‌دارد.

گفت‌وگو با جو رایت و تام استوپارد درباره نوشتن و ساختن «آنا کارنینا»

آنا کارنینا، نگاه نوین کارگردان تحسین‌شده جو رایت به داستان عاشقانه‌ و حماسی و اقتباس زنده و پویا تام استوپاردِ برنده جایزه اسکار از رمان بزرگ لئو تولستوی از 16 نوامبر 2012 در سینماهای آمریکا به نمایش درآمده است. این فیلم سومین همکاری رایت با کایرا نایتلی بازیگر نامزد دریافت جایزه اسکار و تیم بیوان، اریک فلنر و پل وبستر تهیه‌کنندگان نامزد دریافت این جایزه برای فیلم‌های موفق «غرور و تعصب» و «تاوان» است. همچنین جود لا، آرون تایلر جانسون، کری مک دونالد، متیو مک فایدن، دامهال گلیسون، روت ویلسون، آلیشیا ویکاندر، اولیویا ویلیامز و امیلی واتسون از دیگر بازیگران این فیلم هستند.ر

ردیف جلو: یادداشت‌های ریچارد برودی در نیویورکر (آناکارنینا)

محیط تئاتری برای بسیاری از رخدادهای فیلم رایت ناکارآمد است: وقتی آنا یکی از صحنه‌ها را با بالا رفتن از نردبان و نهایتا رسیدن به سقف ترک می‌کند، جایی که آنا از کارگردان پشت صحنه و طناب‌ها می‌گذرد، شخصیت هیچگاه شکسته نمی‌شود. لحظه ‌گذار و تحولی هم وجود ندارد. این آناست (و نه کایرا نایتلی) که برای ادامه نمایش به صحنه دیگری وارد می‌شود.

نگاهی به بازنمایی کارکردِ تلویزیون در فیلم «بازی گرسنگی»

حفظ و افزایش قدرت کپیتول از طریق رسانه- در اینجا تلویزیون- است. تلویزیون افکار عمومی مناطق را شکل می‌دهد و به ان‌ها می‌گوید در مقابل مرکز چگونه رفتار کنند. در جایی از فیلم دو بازیکن منطقه 12 به یکدیگر علاقه نشان می‌دهند، علاقه ای که به نظر چندان واقعی به نظر نمی‌رسد، حتی در فلش بک‌هایی به گذشته می‌بینیم که کنیتس دل خوشی از پسر هم منطقه‌ای خود ندارد.

نگاهی به فيلم کشتار (Carnage) ساخته رومن پولانسکی

کشتار که اقتباس وفادارانه اي از نمايشنامه خداي کشتار ياسمينا رضا (نمايشنامه نويس فرانسوي- ايراني) است تنها با حضور چهار بازيگر همراه شده و تنها يک لوکيشن در تمام طول فيلم به تصوير کشيده مي شود، در واقع لوکيشن محدود به قسمت کوچکي از يک آپارتمان است. پولانسکي البته به اين نوع نگاه شهرت دارد و بهترين فيلم هاي اين کارگردان سالخورده در همين فضاهاي محدود و آپارتماني مي گذرد. فيلم هايي چون «بچه رزماري» يا «مستأجر» يا «تنفر» همه روايتگر ترس از بي اعتمادي و تفاوت ذهنيت و واقعيت هستند، کشتار هم در همين فضا قرار مي گيرد.

نگاهی به فیلم روزی روزگاری آناتولی ساخته نوری بیلگه جیلان

 روزی روزگاری آناتولی فیلمی جشنواره پسند و مخاطب گریز است. فیلم داستان واحدی ندارد و حتی بازیگر اول و دوم هم ندارد و روی یک خط باریک، داستانک‌هایی را روایت می‌کند و در قسمت‌هایی ضد داستان‌هایی ارائه می‌شود که برای کشف دلایل آن باید فیلم 150 دقیقه ای آقای نوری بیگله جیلان را به دفعات دید، کاری که البته اگر به چنین سینمایی عادت نداشته باشید چندان آسان هم نیست.
پربازدیدها

معرفی انیمیشن: وقتی مارنی آنجا بود (When Marnie Was There)

ژاپنی‌ها به دو شکل به سینمای جهان خدمت کردند،...

معرفی انیمیشن: درون بیرون (Inside Out)

Inside Out فیلمی پیچیده و در عین حال ساده درباره زندگی است، پیامش برای کودکان واضح و جذاب و برای بزرگ‌ترها یک تلنگر اساسی است.

نگاهی به فیلم شیطان وجود ندارد، ساخته محمد رسول‌اف

پیش از خواب و پایان روز (انتهای اپیزود) اما غول ماجرا کم‌کم از خواب بیدار می‌شود، درست وقتی قرار است شخصیت اصلی به خواب برود. مرد پیش از خواب قرصی احتمالاً آرام‌بخش می‌خورد، ساعت سه صبح ساعت بیدارش می‌کند. دوش می‌گیرد و از خانه خارج می‌شود. باران شب و خیابان‌های خلوت شهر، پیش از طلوع آفتاب دوباره او را به دیوارهای بلند محل کارش می‌رسانند. آنجا دیگر قرار نیست چیزی شبیه به همیشه‌ی ما در انتظار «کارمند» داستان باشد.

معرفی انیمیشن: دایناسور خوب (The Good Dinosaur)

دایناسور خوب، عنوانِ بد یک انیمیشن حرفه‌ای و سه‌بعدی از کمپانی پیکسار است. دایناسور خوب داستان، یک آپاتوزاروس است که با یک انسان روبرو می‌شود!

درباره کوبو (Kubo)، شگفتی یک انیمیشن جاه‌طلبانه

«اگر باید پلک بزنید همین الان این را بکنید.» این کلمات آغازگر انیمیشن جدید استودیو لایکا، «کوبو و دو تار» (Kubo and the Two Strings) و مانند مقدمه‌ای است بر یک حقه استادانه. همین طور هم می‌شود، وقتی قهرمان 11 ساله داستان از تماشاگران می‌خواهد به دقت به داستان توجه کنند در واقع آن‌ها را برای یک جادوی تصویری 90 دقیقه‌ای آماده می‌کند.

بی‌اف‌جی (The BFG) چطور ساخته شد: صعود به ارتفاعات جدید

اگر فکر می‌کنید اقتباس غول بزرگ مهربانِ رولد دال برای استیون اسپیلبرگ کار ساده‌ای بوده باید تجدیدنظر کنید. اسپیلبرگ غول بزرگ مهربان (بی‌اف‌جی) را «اولین قصه پریان واقعی» خود و بزرگ‌ترین چالش فنی از زمان فیلم پارک ژوراسیک می‌داند.

نگاهی به فیلم عروسی رعنا: ازدواج در وقت اضافه

«عروسی رعنا» اولین فیلمی است که نفاق میان فلسطین و اسرائیل را به شیوه‌ای نوین به نمایش می‌گذارد و تماشاگران را متحیر می‌سازد، زیرا این فیلم از سبک‌های معمول دیگر فیلم‌ها که در مورد شرایط زندگی در فلسطین می‌باشند استفاده نمی‌کند.

ردیف جلو: یادداشت های ریچارد برودی در نیویورکر (زندگی پی)

سکانس افتتاحیه فیلم سه‌بعدی آنگ لی «زندگی پی» یکی از مایوس‌کننده‌ترین سکانس‌هایی است که در چند وقت اخیر دیده‌ام. در این سکانس حیوانات در محیطی شبیه به طبیعت اما تحت کنترل در حال جست و خیز هستند. باغ‌وحش یا محیطی محافظت‌شده نمایش داده می‌شود که مداخله انسان را مخفی کرده؛ مداخله‌ای که گونه‌های مختلف را از سلاخی و خوردن یکدیگر دور نگه می‌دارد.