13 اسفند 1402

نگاهی به فیلم کپی برابر اصل ساخته عباس کیارستمی

مطالب مرتبط

نگاهی به جان‌ دار؛ فیلمی در نکوهش چندهمسری

کمتر فیلمی در سینمای ایران، چنین حاصلِ غم‌انگیزی برای چندهمسری مردان تصویر کرده است. هرچند فیلم‌سازها سخت تلاش می‌کنند از نمایش لخت‌وعور این مشکل دوری کنند و همین جان دار را با همه ضعف‌هایش از سینمای «ناله کن» چند سال اخیر متمایز می‌کند و آن را در مرتبه بالاتری قرار می‌دهد.

«پیام رسان را بکش» در حاشیه ایران–کنترا

«پیام رسان را بکش» ساخته مایکل کوئستا با بازی جرمی رنر در نقش گری وب تلاشی است در ثبت وقایعی که در راستای یکی از بزرگترین رسوایی‌هایی نظام جاسوسی ایالت متحده اتفاق افتاد و البته ناکام ماند.

درباره کوبو (Kubo)، شگفتی یک انیمیشن جاه‌طلبانه

«اگر باید پلک بزنید همین الان این را بکنید.» این کلمات آغازگر انیمیشن جدید استودیو لایکا، «کوبو و دو تار» (Kubo and the Two Strings) و مانند مقدمه‌ای است بر یک حقه استادانه. همین طور هم می‌شود، وقتی قهرمان 11 ساله داستان از تماشاگران می‌خواهد به دقت به داستان توجه کنند در واقع آن‌ها را برای یک جادوی تصویری 90 دقیقه‌ای آماده می‌کند.

نگاهی به فیلم شیطان وجود ندارد، ساخته محمد رسول‌اف

پیش از خواب و پایان روز (انتهای اپیزود) اما غول ماجرا کم‌کم از خواب بیدار می‌شود، درست وقتی قرار است شخصیت اصلی به خواب برود. مرد پیش از خواب قرصی احتمالاً آرام‌بخش می‌خورد، ساعت سه صبح ساعت بیدارش می‌کند. دوش می‌گیرد و از خانه خارج می‌شود. باران شب و خیابان‌های خلوت شهر، پیش از طلوع آفتاب دوباره او را به دیوارهای بلند محل کارش می‌رسانند. آنجا دیگر قرار نیست چیزی شبیه به همیشه‌ی ما در انتظار «کارمند» داستان باشد.

درباره سرخوشی تماشای «جهان با من برقص» ساخته سروش صحت

سینما، تئاتر، ادبیات و همه هنرهای هفت‌گانه، ماجرای زندگی را روایت می‌کنند. برخی کمی بیشتر اغراق می‌کنند و رویکرد سهل‌وممتنعی درباره این پدیده جذاب دارند و برخی عالمانه به واقعی‌ترین شکل ممکن، آن را روایت می‌کنند. «جهان با من برقص»، اولین فیلم سینمایی سروش صحت، جایی در میانه این دو مسیر است؛ هم با درشت‌نمایی با مهم‌ترین پازل‌های زندگی سروکله می‌زند، هم روایتش به‌شدت واقعی است.
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img
spot_img

در امتداد کیارستمی 


«کپی برابر اصل است» فیلمی جدای از سینمای خاص کیارستمی نیست و این کارگردان نگاه خود را با مؤلفه‌هایی جدیدی در این فیلم نیز دنبال می‌کند.

فیلم داستان نویسنده‌ای (با بازی ویلیام شیمل) است که کتابش برنده جایزه بهترین ترجمه سال شده است، او که برای انجام مصاحبه مطبوعاتی به ایتالیا سفر کرده عنوان می‌کند که ایده اصلی کتاب را در فلورانس الهام گرفته است.

در این سفر وی با زنی آشنا می‌شود (با بازی ژولیت بینوش) که صاحب یک گالری عتیقه‌فروشی است و علاقه زیادی به کتاب این نویسنده دارد، این 2 برای گذران روز با هم همراه می‌شوند و بحث‌های زیادی درباره اصل یا کپی بودن اشیای عتیقه بین آن‌ها مطرح می‌شود، داستان، از آن جایی به طور جدی آغاز می‌شود که زن خود را به‌جای همسر نویسنده معرفی می‌کند.

«کپی برابر اصل است» یک فیلم دیالوگ تمام‌عیار است. گفت‌وگوهایی گاه ملال‌انگیز بین 2 علاقه‌مند به آثار هنری و بحث‌های بی‌هدف و بی‌پایان درباره کپی و اصل بودن عتیقه‌ها. همین بحث‌های به نظر بی‌جهت، بعد از حدود نیم ساعت به نقطه اتکایی فیلم تبدیل می‌شود.

نگاهی به فیلم کپی برابر اصل ساخته عباس کیارستمی

دو شخصیت اصلی که در ابتدا به نظر می‌رسد هیچ‌گونه آشنایی با هم ندارند، همراه با داستان سیر صعودی پیدا می‌کنند و بسیاری از رفتارهای آن‌ها این ذهنیت را به مخاطب القا می‌کند که شاید این 2 واقعاً زن و شوهر باشند. کیارستمی در این راه هر بار که اشاره‌ای به رابطه گذشته این زوج می‌کند، بلافاصله این نظریه را سرکوب می‌کند و پس از این که اطمینان حاصل کرد مخاطب رابطه‌ای بین این 2 نمی‌یابد، دوباره اشاره‌ای به گذشته، خاطرات و نشانه‌هایی از زندگی مشترک ارائه می‌دهد.

فیلم به‌خوبی و در لحظات درست و به‌موقع دلایلی برای این بازی خود اعلام می‌کند، فرضیه‌هایی چون فراموشی هر یک از این 2 نفر، جدال و قهرهای احتمالی. در نگاهی دیگر فیلم‌ساز علاقه زن به نویسنده را نشان می‌دهد و این فرضیه محتمل می‌شود که شاید تمام ماجرا فقط یک رابطه عشقی یک‌طرفه است.

پایان ماجرا اما همان آغاز فیلم است، بحث‌های طولانی و یکنواخت درباره کپی یا اصل بودن، این که آیا رابطه این 2 نفر واقعی و اصل است یا فقط یک کپی زیبا و دقیق از زندگی است؟ این ابهام و تردید همان نگاه خاص کیارستمی است.

«کپی برابر اصل است» گرچه در حوزه نظریه‌پردازی، فرضیه‌سازی و نفوذ به ذهن مخاطب قدرتمند ظاهر می‌شود اما برای تماشاگر بی‌حوصله هرگز به انتها نخواهد رسید. کیارستمی معتقد است فیلم‌های خواب‌آور، فیلم‌های مهربانی است و خود از مهربان‌ترین فیلم‌های تاریخ سینمای ایران را ساخته است، جدیدترین فیلمش نیز به‌خصوص در 30 دقیقه ابتدایی، فیلم بسیار مهربانی است، کلوز آپ های چند دقیقه‌ای از بازیگران و دیالوگ‌های طولانی، کمبود شخصیت در داستان، حاشیه‌های سرد و کم‌تحرک و رنگ‌های آرام‌بخش باعث شده است «کپی برابر اصل» فیلم خسته‌کننده‌ای به نظر برسد.

«کپی برابر اصل است» بعد از ورود ابهام به بدنه داستان عرض‌اندام می‌کند و به یک فیلم جذاب و گرم تبدیل می‌شود. «کپی برابر اصل است» از بهترین‌های کیارستمی است.


این یادداشت پیش‌تر در روزنامه خراسان جنوبی منتشر شده است. 

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید

spot_img